Kırılma kayıplarının önemli kısmı ürünün kendisinden değil, ambalaj ile yükleme arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanır: koli sağlam olsa bile konteyner içinde boşluk kalması, yanlış istifleme ya da yetersiz sabitleme hasara yol açar. Bu yüzden ambalaj ve yükleme birlikte tasarlanmalıdır.
Ambalaj tarafında uygulanan yöntemler:
- Ürün ile koli arasında darbe emici ara malzeme ve ürünler arası ayırıcı kullanmak; köşe ve kenar koruyucuları atlamamak.
- Ambalajı sevkiyat öncesi laboratuvar testleriyle doğrulamak. Uluslararası Güvenli Taşımacılık Birliği'nin (ISTA) test prosedürleri bu amaçla yaygın kullanılır; titreşim, düşme ve iklim koşullandırması gibi taşıma koşullarını simüle eder.
- Hasar kayıtlarını (hangi ürün, hangi rota, hangi hasar tipi) tutup ambalaj tasarımını bu veriye göre güncellemek.
Yükleme tarafında:
- Palet üzerinde koli taşmasını önlemek, streç ve köşebent ile birim yükü sabitlemek.
- Konteyner içinde boşlukları doldurmak, ağırlık dağılımını dengelemek ve yükü bağlamak.
- Yükleme sırasında fotoğraflı kayıt tutmak; hasar durumunda sigorta ve nakliyeci ile süreç bu kayıtlarla yürür.
Konteyner yüklemesi için uluslararası referans, IMO, ILO ve UNECE'nin birlikte hazırladığı Yük Taşıma Birimlerinin Yüklenmesine İlişkin Uygulama Kuralları'dır (CTU Code). IMO'ya göre bu kurallar bağlayıcı olmayan küresel bir uygulama rehberidir; konteynerlere yükün yerleştirilmesi ve sabitlenmesini tüm intermodal taşıma zinciri için ele alır. Yükleme talimatınızı bu rehbere göre hazırlamak, hem kayıpları hem de nakliyeciyle anlaşmazlıkları azaltır.
Teslim şekli ve sigorta kapsamı, hasarın kimde kalacağını belirlediği için bunları sözleşmede netleştirmek gerekir.
Siz kırılma kayıplarını en çok hangi önlemle azalttınız? Deneyimlerinizi bu konuya yazabilirsiniz.
Kaynaklar (erişim 29.10.2026):
Genel bilgi niteliğindedir; mevzuat ve destek şartları değişebilir, güncel hâli için kaynaklardaki resmî duyurulara bakın. Kendi durumunuz için bir danışmana danışın.